«مَنْ ذَبَّ عَنْ لَحْمِ أَخِیهِ بِالْمَغِیبَهِ، کَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ یُعْتِقَهُ مِنَ النَّارِ».[۱] «کسی که در برابر غیبت از آبروی برادرش، از وی دفاع کند، حقش است که خداوند او را از آتش نجات دهد». [۱]– احمد، ۲۶۳۲۷ و طبرانی، ۱۹۹۱۶٫

«الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَیدِهِ».[۱] «مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دستش در امان باشند». [۱]– بخاری، ۹ و مسلم، ۵۷٫

از ابوهریره رضی الله عنه روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود: «إِنَّ اللهَ یَرْضَى لَکُمْ ثَلَاثًا، وَیَکْرَهُ لَکُمْ ثَلَاثًا، یَرْضَى لَکُمْ: أَنْ تَعْبُدُوهُ، وَلَا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئًا، وَأَنْ تَعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا، وَیَکْرَهُ لَکُمْ: قِیلَ وَقَالَ، وَکَثْرَهَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَهِ الْمَالِ».[۱] «خداوند متعال سه چیز را برای شما می‌پسندد و سه چیز را …

«مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْکُهُ مَا لَا یعْنِیهِ».[۱] «از نشانه‌های اسلام نیکوی شخص، نپرداختن به چیزی است که به او مربوط نمی‌شود». [۱]– مالک، ۱۴۰۲، احمد، ۱۶۴۶ و طبرانی، ۲۸۱۷٫

«یَا مَعْشَرَ مَنْ آمن بِلِسَانِهِ وَلَمْ یَدْخُلِ الْإِیمَانُ قَلْبَهُ، لَا تُؤْذُوا الْمُؤْمِنِینَ، وَلَا تَتَّبِعُوا عَوْرَاتِهِمْ، فَإِنَّهُ مَنْ یَتَّبِعْ عَوْرَهَ أَخِیهِ المسلم هَتَکَ اللهُ سِترهُ، وَمَنْ یَتَّبِعِ عَوْرَتَهُ یَفْضَحْهُ، وَلَوْ فِی جَوْفِ بَیْتِهِ».[۱] «ای کسانی که با زبان ایمان آورده ولی ایمان به دل‌هایتان راه نیافته است! مؤمنان را اذیت و آزار ندهید، به دنبال عورت‌هایشان نگردید زیرا کسی که به …

«لَا تُؤْذُوا عِبَادَ اللهِ، وَلَا تُعَیِّرُوهُمْ، وَلَا تَطْلُبُوا عَوْرَاتِهِمْ؛ فَإِنَّهُ مَنْ طَلَبَ عَوْرَهَ أَخِیهِ الْمُسْلِمِ طَلَبَ اللهُ عَوْرَتَهُ حَتَّى یَفْضَحَهُ فِی بَیْتِهِ».[۱] «بندگان خدا را اذیت نکنید، زشتی کارشان را به روی‌شان نیاورید، به دنبال عورت‌هایشان نباشید، زیرا کسی که در پی عورات برادر مسلمانش باشد، خداوند نیز عورتش را دنبال می‌کند تا او را در خانه‌ی خودش رسوا کند». …

«إِنَّکَ إِنِ اتَّبَعْتَ عَوْرَاتِ المسلمین أَفْسَدْتَهُمْ أَوْ کِدْتَ أَنْ تُفْسِدَهُمْ».[۱] «اگر تو عورت‌های مسلمانان را دنبال کنی، آنان را فاسد کرده‌ای یا نزدیک است که فاسدشان کنی». [۱]– ابوداوود، ۴۲۴۴٫

عده‌ای نزد عقبه بن عامر آمدند و گفتند: ما همسایه‌ای داریم که شراب می‌نوشند و فلان و فلان می‌کند، آیا او را به امام معرفی کنیم؟ او گفت: نه، من شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «مَنْ رَأَی مِنْ مُسلِمٍ عَوْرَهً فَسَتَرَهَا کَانَ کَمَنْ أَحْیا مَوْءُودَهٌ مِنْ قَبْرِهَا».[۱] «کسی که عورت مسلمانی را ببیند سپس آن‌را بپوشاند …

«لَا یسْتُرُ عَبْدٌ فِی الدُّنْیا إِلَّا سَتَرَهُ اللهُ یوْمَ الْقِیامَهِ».[۱] «هر بنده‌ای که در دنیا بنده‌ای دیگر را بپوشاند – و او را رسوا نکند – خداوند روز قیامت او را می‌پوشاند». [۱]– مسلم، ۴۶۹۲٫

«کُلُّ أُمَّتِی مُعَافًى إِلَّا المُجَاهِرِینَ، وَإِنَّ مِنَ المُجَاهَرَهِ أَنْ یَعْمَلَ الرَّجُلُ بِاللَّیْلِ عَمَلًا، ثُمَّ یُصْبِحَ وَقَدْ سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَیْهِ، فَیَقُولَ: یَا فُلاَنُ، عَمِلْتُ البَارِحَهَ کَذَا وَکَذَا، وَقَدْ بَاتَ یَسْتُرُهُ رَبُّهُ، وَیُصْبِحُ یَکْشِفُ سِتْرَ اللَّهِ عَنْهُ».[۱] «همه‌ی امتم معاف می‌شوند به جز پرده­ دران و پرده دری یعنی شخص شبانه کاری را انجام دهد سپس صبحگاهان و پس از این‌که خداوند …

«القَائِلُ الفَاحِشَهَ وَالَّذِی یشِیعُ بِهَا فِی الإثمِ سَواءٌ».[۱] «کسی که از فحشا می‌گوید و کسی که آن ‌را ترویج می‌دهد، در گناه با هم برابر هستند». [۱]– مسند ابویعلی، ۵۳۰٫ آلبانی در صحیح الأدب المفرد (۲۴۷) می‌گوید حسن است.

«لَا یرْمِی رَجُلٌ رَجُلَا بِالْفُسُوقِ أو الْکُفْرِ إِلَّا ارُتَدَّتْ عَلَیهِ إِنْ لَمْ یَکُنْ صَاحِبُهُ کَذَلِکَ».[۱] «وقتی فردی دیگری را به فسق یا کفر متهم می‌کند، اگر او چنان نباشد به خودش بر می‌گردد». [۱]– بخاری، ۵۵۸۵٫

«لَا تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا».[۱] «به مردگان ناسزا نگویید چرا که آنان به سوی اعمالی که پیش فرستاده‌اند، رفته‌اند». [۱]– بخاری، ۱۳۰۶٫

«الْمُتسابَّانِ مَا قَالَا فَعَلَى الْبَادِی مِنْهُمَا حتى یعْتَدِی الْمَظْلُومُ».[۱] «دو نفر که به هم ناسزا و فحش می‌گویند، گناه بر گردن کسی است که شروع کرده است تا زمانی که مظلوم تجاوز کند». [۱]– مسلم، ۴۶۸۸٫

رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «أَتَدْرُونَ مَا الْمُفْلِسُ؟» قَالُوا: الْمُفْلِسُ فِینَا مَنْ لَا دِرْهَمَ لَهُ وَلَا مَتَاعَ، فَقَالَ: «إِنَّ الْمُفْلِسَ مِنْ أُمَّتِی یَأْتِی یَوْمَ الْقِیَامَهِ بِصَلَاهٍ، وَصِیَامٍ، وَزَکَاهٍ، وَیَأْتِی قَدْ شَتَمَ هَذَا، وَقَذَفَ هَذَا، وَأَکَلَ مَالَ هَذَا، وَسَفَکَ دَمَ هَذَا، وَضَرَبَ هَذَا، فَیُعْطَى هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ، وَهَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ، فَإِنْ فَنِیَتْ حَسَنَاتُهُ قَبْلَ أَنْ یُقْضَى مَا عَلَیْهِ أُخِذَ …

ابوهریره رضی الله عنه از او روایت می‌کند که مردی شراب نوشید. او را نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آوردند، به مردم فرمود: «أَصْرِبُوهُ». «او را بزنید». هر کسی با چیزی می‌زد. یکی با دستش یکی با کفشش و یکی با لباسش. وقتی مرد رفت، گروهی گفتند: خدا تو را رسوا سازد. رسول الله صلی الله علیه وسلم …

گفتند: ای رسول خدا، مشرکان را نفرین کن. فرمود: «إِنَّی لَمْ أُبْعَثُ لَعَّانَّا وَإِنَّمَا بُعِثْتُ رَحْمَهً».[۱] «من برای لعنت مبعوث نشده‌ام، بلکه برای رحمت مبعوث گشته‌ام». [۱]– مسلم، ۴۷۰۴٫

انس رضی الله عنه گوید: «لَمْ یَکُنْ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ سَبَّابًا، وَلَا لَعَّانًا، وَلَا فَحَّاشًا، کَانَ یَقُولُ لِأَحَدِنَا عِنْدَ الْمُعَاتَبَهِ: مَا لَهُ تَرِبَ جَبِینُهُ».[۱] رسول الله صلی الله علیه وسلم ناسزاگو، فحش دهنده و لعنت کننده نبود و اگر از یکی از ما خشمگین می‌شد، می‌فرمود: «او را چه شده پیشانی‌اش خاک آلود باد»؟ [۱]– بخاری، ۵۵۷۱٫

«لَیسَ الْمُوْمِنُ بِالطَّعَّانِ وَلَا للَّعَّانِ وَلَا الْفَاحِشِ وَلَا الْبَذِیءِ».[۱] «مؤمن آبروریز، لعنت کننده، فحش دهنده و بدزبان، نیست». [۱]– احمد، ۳۶۴۶٫ آلبانی در صحیح الجامع (۵۳۸۱) می‌گوید صحیح است.

«إنَّ اللهَ یبغِضُ الفَاحِشَ البَذِیء».[۱] «خداوند از فحش دهنده‌ی بدزبان بیزار است». [۱]– طبرانی، ۴۰۷٫ آلبانی در صحیح الترغیب‌ (۲۶۴۱) می‌گوید صحیح است.

«إِنَّ اللهَ لَا یحِبُّ کُلَّ فَاحِشٍ مُتَفَحَّشٍ».[۱] «خداوند انسان فحش دهنده‌ی ناسزاگو را دوست نمی‌دارد». [۱]– طبرانی، ۲۰۷۶۹٫ آلبانی در صحیح الجامع (۱۸۵۰) می‌گوید حسن است.

از ابن مسعود رضی الله عنه روایت شده است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ کُفْرٌ».[۱] «ناسزا گفتن به مسلمان فسق و جنگیدن با او کفر است». [۱]– بخاری، ۴۶ و مسلم، ۹۷٫

رسول الله صلی الله علیه وسلم زمانی که اسامه بن زید درباره‌ی زن مخزومی‌ای که دزدی کرده بود، با وی سخن گفت، نیز خشمگین شد. پیامبر صلی الله علیه وسلم تصمیم گرفت حد را بر او جاری سازد. آنان گفتند: چه کسی در این‌باره با پیامبر صلی الله علیه وسلم صحبت کند؟ گفتند: کسی جز محبوب رسول الله اسامه بن …

«یَا عَائِشَهُ أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا عِنْدَ اللهِ یَوْمَ الْقِیَامَهِ، الَّذِینَ یُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللهِ».[۱] «ای عایشه، شدیدترین عذاب الهی در روز قیامت از آن کسانی خواهد بود که مانند خلق خداوند بیاورند». [۱]– مسلم، ۳۹۳۷٫

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ، إِنَّ مِنْکُمْ مُنَفِّرِینَ، فَأَیکُمْ مَا صَلَّی بِاالنَّاسِ فَلْیَوجَزْ، فَإِنَّ فِیهِمْ الْکَبِیرَ وَالضَّعِیفَ وَذَا الحَاجَهِ».[۱] «ای مردم، برخی از شما تنفر ایجاد می‌کند، هر کس از شما امامت می‌دهد، کوتاه بخواند چرا که پشت سرش بزرگ و کوچک و حاجتمند است». [۱]– بخاری، ۶۶۱.

«مَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَکَ حُرْمَهُ اللهِ فَینْتَقِمُ لِلهِ بِهَا».[۱] «رسول الله صلی الله علیه وسلم هرگز به خاطر خودش انتقام نگرفت، مگر زمانی که حرمتی از حرمات الهی شکسته شود پس به خاطر خدا انتقامش را می‌گیرد». [۱]– بخاری، ۳۲۹۶٫

از ابن عباس روایت شده که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم به اشج عبدالقیس فرمود: «إِنَّ فِیکَ خَصْلَتَینِ یحِبُّهُمَا اللهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاهُ».[۱] «دو ویژگی در تو هست که خداوند آن‌ها را بسیار دوست دارد: بردباری و صبر». [۱]– مسلم، ۲۴٫

توصیه و سفارش پیامبر صلی الله علیه وسلم برای مردی که از او خواست تا به او توصیه و سفارش، این بود: «لَا تَغضَب». «خشمگین مشو». مرد در خواستش را بارها تکرار کرد: مرا پند بده و پاسخ رسول الله ج همان عبارت فراگیر مکارم اخلاق بود: «لَاتَغضَب».[۱] «خشمگین مشو». [۱]– بخاری، ۵۶۵۱٫

«لَیسَ الشَّدِیدُ بِالصُّرَعَهِ إِنَّمَا الشَّدِیدُ الَّذِی یمْلِکُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ»[۱]. «قدرت و شجاعت در کشتی‌گیری نیست، بلکه قوی و شجاع کسی است که هنگام خشم خود را کنترول کند». [۱]– بخاری، ۵۶۴۹ و مسلم، ۴۷۲۳٫

پیرزنی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: ای رسول خدا، دعا کن که خداوند بهشت را نصیبم بگرداند. پیامبر به شوخی فرمود: «یا أُم فُلَانٍ، إِنَّ الجَنَّه لَا تَدخُلُها عَجُوزٌ».[۱] «ای مادر فلانی، هیچ پیرزنی وارد بهشت نمی‌شود». پیرزن با چشم گریان بازگشت. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «أَخبِرُوهَا أَنَّهَا لَا تَدخُلُها وَهِی عَجِوز …

مردی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و از او مرکبی تقاضا کرد. پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم به شوخی به او فرمود: «إِنَّا حَامِلُوکَ عَلَى وَلَدِ نَاقَهٍ» قَالَ: یا رَسولُ الله وَمَا أَصْنَعُ بِوَلَدِ النَّاقَهِ؟ فَقَالَ النَّبِیُّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: «وَهَلْ تَلِدُ الْإِبِلَ إِلَّا النُّوقُ».[۱] «ما بچه شتری را به عنوان مرکب به تو می‌دهیم». …

پیامبر صلی الله علیه وسلم با کودک خردسالی از فرزندان صحابه که کنیه‌اش اباعمیر است، شوخی می‌کند. او پرنده‌ای داشت که با آن بازی می‌کرد. روزی پیامبر صلی الله علیه وسلم او را غمگین دید، به او فرمود: چرا ابوعمیر را غمگین می‌بینم؟ گفتند: بلبلی که با آن بازی می‌کرد، مرده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم به شوخی به …

در اثری از صحابه‌ی کرام آمده است که گفتند: ای رسول خدا، تو با ما شوخی می‌کنی. رسول الله فرمود: «إِنَّی لَا أَقُولُ إِلَّا حَقُّا».[۱] «من چیزی جز حقیقت نمی‌گویم». [۱]– ترمذی، ۱۹۱۳٫ آلبانی در السلسله الصحیحه (۱۷۲۶) می‌گوید صحیح است.

در صحیح مسلم آمده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «لَا تَحْقِرَنَّ مِنْ الْمَعْرُوفِ شَیئًا وَلَوْ أَنْ تَلْقَى أَخَاکَ بِوَجْهٍ طَلْقٍ».[۱] «هیچ کار نیکی را کوچک مشمار حتی اگر با چهره‌ای بشاش با برادرت ملاقات کنی». [۱]– مسلم، ۴۷۶۰٫

از ابو مسعود انصاری رضی الله عنه آمده است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «حُوسِبَ رَجُلٌ مِمَّنْ کَانَ قَبْلَکُمْ، فَلَمْ یُوجَدْ لَهُ مِنَ الْخَیْرِ شَیْءٌ، إِلَّا أَنَّهُ کَانَ یُخَالِطُ النَّاسَ، وَکَانَ مُوسِرًا، فَکَانَ یَأْمُرُ غِلْمَانَهُ أَنْ یَتَجَاوَزُوا عَنِ الْمُعْسِرِ»، قَالَ: قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: نَحْنُ أَحَقُّ بِذَلِکَ مِنْهُ، تَجَاوَزُوا عَنْهُ».[۱] «مردی از پیشینیان مورد حسابرسی قرار …

از جابر رضی الله عنه آمده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «رَحِمَ اللهُ رَجُلًا سَمْحًا إِذَا بَاعَ وَإِذَا اشْتَرَى وَإِذَا اقْتَضَى».[۱] «خدا بیامرزد مردی که هنگام فروش، خرید و مطالبه نمودن بزرگوار باشد». [۱]– بخاری، ۱۹۳۴٫

«یا عُقْبَهُ صِلْ مَنْ قَطَعَکَ وَأَعْطِ مَنْ حَرَمَکَ وَأَعْرِضْ عَمَّنْ ظَلَمَکَ».[۱] «ای عقبه، با کسی که با تو قطع ارتباط نمود، ارتباط برقرار کن، به کسی که تو را از چیزی محروم ساخت، ببخش و از کسی که به تو ظلم کرد، روی بگردان». و در روایت دیگری آمده است: «واعف عَمَّنْ ظَلَمَکَ». «از کسی که به تو ظلم کرد، …

وقتی قبیله‌ی دوس سرکشی نمود و از اجرای فرمان رسول الله صلی الله علیه وسلم سرباز زد، طفیل بن عمرو دوسی س نزد پیامبر آمد و گفت: قبیله‌ی دوس سرکشی کرده و از ایمان آوردن سرباز زدند، پس در حق‌شان دعا کن. رسول الله صلی الله علیه وسلم رو به قبله دستانش را به آسمان بلند کرد. مردم گفتند: قبیله‌ی …

از بخاری و مسلم و دیگران روایت شده است که زنی یهودی، گوسفندی مسموم به رسول الله ج هدیه کرد. پیامبر صلی الله علیه وسلم مقداری از آن خورد، تعدادی از اصحابش نیز از آن خوردند. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم به آنان فرمود: «أَمسِکوُا فَإِنَّها مَسمُومَه». «دست نگه دارید، این گوسفند مسموم است». زن یهودی را نزد ایشان …

از انس رضی الله عنه روایت شده است که گفت: «کُنْتُ أَمْشِی مَعَ النَّبِیِّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَیْهِ بُرْدٌ نَجْرَانِیٌّ غَلِیظُ الحَاشِیَهِ، فَأَدْرَکَهُ أَعْرَابِیٌّ فَجَذَبَهُ جَذْبَهً شَدِیدَهً، حَتَّى نَظَرْتُ إِلَى صَفْحَهِ عَاتِقِ النَّبِیِّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَثَّرَتْ بِهِ حَاشِیَهُ الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّهِ جَذْبَتِهِ، ثُمَّ قَالَ: مُرْ لِی مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِی عِنْدَکَ، فَالْتَفَتَ إِلَیْهِ فَضَحِکَ، ثُمَّ «أَمَرَ …

از عایشه رضی الله عنها روایت شده است که گفت: «مَا ضَرَبَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ شَیْئًا قَطُّ بِیَدِهِ، وَلَا امْرَأَهً، وَلَا خَادِمًا، إِلَّا أَنْ یُجَاهِدَ فِی سَبِیلِ اللهِ، وَمَا نِیلَ مِنْهُ شَیْءٌ قَطُّ، فَیَنْتَقِمَ مِنْ صَاحِبِهِ، إِلَّا أَنْ یُنْتَهَکَ شَیْءٌ مِنْ مَحَارِمِ اللهِ، فَیَنْتَقِمَ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».[۱] «رسول الله صلی الله علیه وسلم هرگز کسی را با …

بخاری و مسلم از ابن عمر رضی الله عنهما روایت کرده‌اند که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «عُذِّبَتِ امْرَأَهٌ فِی هِرَّهٍ حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا، فَدَخَلَتْ فِیهَا النَّارَ» قَالَ: فَقَالَ: وَاللَّهُ أَعْلَمُ: «لاَ أَنْتِ أَطْعَمْتِهَا وَلاَ سَقَیْتِهَا حِینَ حَبَسْتِیهَا، وَلاَ أَنْتِ أَرْسَلْتِهَا، فَأَکَلَتْ مِنْ خَشَاشِ الأَرْضِ».[۱] «زنی به خاطر گربه‌ای عذاب شد. آن گربه را زندانی کرد تا …

بخاری و مسلم از ابوهریره رضی الله عنه روایت کرده‌اند که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «بَیْنَمَا رَجُلٌ یَمْشِی بِطَرِیقٍ، اشْتَدَّ عَلَیْهِ العَطَشُ، فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِیهَا، فَشَرِبَ ثُمَّ خَرَجَ، فَإِذَا کَلْبٌ یَلْهَثُ، یَأْکُلُ الثَّرَى مِنَ العَطَشِ، فَقَالَ الرَّجُلُ: لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الکَلْبَ مِنَ العَطَشِ مِثْلُ الَّذِی کَانَ بَلَغَ بِی، فَنَزَلَ البِئْرَ فَمَلَأَ خُفَّهُ مَاءً فَسَقَى الکَلْبَ فَشَکَرَ …

پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم حسن بن علی رضی الله عنهما را بوسید. اقرع بن حابس تمیمی نزد او نشسته بود. در این هنگام اقرع گفت: من ده فرزند دارم و هیچ کدام‌شان را نبوسیده‌ام. پیامبر صلی الله علیه وسلم به او نگاه کرد و فرمود: «مَنْ لَا یرْحَمُ لَا یرْحَمُ».[۱] «کسی که رحم نکند، مورد رحمت و مهربانی …

مردی بادیه نشین نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: آیا کودکانتان را می‌بوسید؟ ما که فرزندانمان را نمی‌بوسیم. در این هنگام پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «أَوَ أَمْلِکُ لَکَ أَنَّ نَزَعَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ الرَّحْمَهَ»؟[۱] «من چه کنم که خداوند رحمت را از قلبت گرفته است». [۱]– بخاری، ۵۵۳۹٫