«مَنْ حافَظَ عَلَیْهَا، کَانَتْ لَهُ نُوراً وبُرْهَاناً وَنَجَاهً یَوْمَ القیامَهِ، وَمَنْ لَمْ یُحَافِظْ عَلَیْهَا، لَمْ یَکُنْ لَهُ بُرْهَانٌ وَلا نُورٌ وَلَا نَجَاهٌ، وَکَانَ یَوْمَ القِیَامَهِ مَعَ قارُونَ، وَهامَانَ، وَفِرْعَوْنَ، وَأُبَیِّ بْنِ خَلَفٍ»
.«کسی که نماز را با روش درست وصحیح و دایماً بخواند، آن نماز در روز قیامت برای آن شخص وسیله نور و برهان و نجات قرار خواهد گرفت و کسی که بر نمازش محافظت ننماید، برای او در روز قیامت وسیله نور و برهان و نجات نخواهد بود و در روز قیامت همراه با قارون، فرعون، هامان و ابی بن خلف حشر خواهد شد».
به دلیل اهمیتیکه نماز دارد روایات زیادی در مورد کافر شدن ترککننده نماز آمده است. رسول الله ص فرمودهاند:
«الْعَهْدُالَّذِیبَیْنَنَاوَبَیْنَهُمْالصَّلَاهُفَمَنْتَرَکَهَافَقَدْکَفَر؟»
.«عهد وپیمانی که میان ما و آنها(کفار و منافقین) است عبارت از نماز میباشد، و کسی که آن را ترک نمود به تحقیق کافر شده است».
همچنین رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودهاند:
«بَیْنَ الرَّجُلِ وَبَیْنَ الشِّرْکِ وَالْکُفْرِ تَرْکُ الصَّلاَهِ»
.«فرق در میان مرد مؤمن وکافر و مشرک، ترک نماز است».
خداوند متعال میفرماید
﴿قَدۡأَفۡلَحَمَنتَزَکَّىٰ وَذَکَرَٱسۡمَرَبِّهِۦفَصَلَّىٰ
«همانا رستگار شد کسی که پاکیزگی اختیار نمود. و اسم پروردگارش را گرفته و سپس نماز خواند».