در سقوط سی حکومت بزرگ و کوچک دقت کردم؛ دیدم سقوط همهٔ آن‌ها از یک ضعف داخلی به دست منافقینی که قدرت یافته بودند آغاز شده، سپس دشمن [خارجی] آن حکومت را ضعیف یافته به آن هجوم آورده و ساقطش کرده است.

خداوند دعای پنهانی را دوست دارد، زیرا به تنهایی با خداوند مناجات نمی‌کند مگر کسی که به نزدیک بودن او یقین دارد: ﴿ٱدۡعُواْ رَبَّکُمۡ تَضَرُّعٗا وَخُفۡیَهًۚ﴾ [الأعراف: ۵۵]. «پروردگار خود را به زاری و نهانی بخوانید…»

گناهی که در حق مردم مرتکب شوی بدتر از هفتاد گناهی است که در حق الله باشد، چرا که خداوند ممکن است در قیامت تو را ببخشد، اما مردم حتما از تو قصاص خواهند گرفت.

یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌های توفیق این است که خداوند انسان را راهنمای خیر قرار دهد. پیامبر ص می‌فرماید: «خوش به حال کسی که الله کلیدهای خیر و نیکی را به دست او قرار داده و وای بر کسی که الله کلیدهای شر و بدی را به دست او گذاشته است».

عقل از انتقادِ بسیار تاثیر می‌پذیرد چنان‌که بدن از ضربات پی در پی متاثر می‌گردد و تسلیم می‌شود. عقل را با شلاق رسانه کتک می‌زنند و هرگاه تسلیم شد می‌گویند: این انتخاب اوست! او آزاد است. به این می‌گویند: دمکراسی!

عاقل میان غرب‌گرایی در صنعت و غرب‌گرایی در دین و اخلاق تفاوت قائل است. خردمند از همه کس بهره می‌برد، حتی از حیوانات؛ از سگ وفاداری را می‌آموزد نه زوزه کشیدن، و از کرکس پرواز را نه خوردن مردار!.

بزرگ‌ترین فتنه برای انسان این است که همهٔ دلایل را در برابر او بیاورند اما باز قانع نشود: ﴿وَمَن یُرِدِ ٱللَّهُ فِتۡنَتَهُۥ فَلَن تَمۡلِکَ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ شَیۡ‍ًٔاۚ أُوْلَٰٓئِکَ ٱلَّذِینَ لَمۡ یُرِدِ ٱللَّهُ أَن یُطَهِّرَ قُلُوبَهُمۡۚ﴾ [المائده: ۴۱]. «و هر که را الله بخواهد به فتنه بیندازد هرگز در برابر الله برای او از دست تو چیزی بر نمی‌آید. اینان …

سلطهٔ اخلاق بزرگ‌تر از سلطهٔ مال و جاه و قدرت است. پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «شما نمی‌توانید همهٔ مردم را با اموال خود جذب نمایید، اما می‌توانید با روی گشاده و اخلاق نیک آنان را به‌سوی خود مایل کنید».

نعمت باعث سرکشی و فراموشیِ انسان می‌شود. برای همین الله او را به دردها و سختی‌ها مبتلا می‌کند تا پروردگارش را یاد کند و به‌سوی او باز گردد: ﴿وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَىٰٓ أُمَمٖ مِّن قَبۡلِکَ فَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ یَتَضَرَّعُونَ۴٢﴾ [الأنعام: ۴۲]. «بی‌شک [پیامبرانی را] به‌سوی امت‌های پیش از تو فرستادیم، پس آن‌ها را به تنگی معیشت و بیماری دچار ساختیم …

هنگام اشتباه، بزرگوار اندوهگین می‌شود و نصیحت می‌کند، و لئیم شاد می‌شود و رسوا می‌کند.

هرگاه الله هلاکت ستمگر را اراده نماید او را دچار فریب و استدراج می‌کند تا با پای خود به‌سوی قتلگاهش برود: ﴿فَذَرۡنِی وَمَن یُکَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِیثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَیۡثُ لَا یَعۡلَمُونَ۴۴ وَأُمۡلِی لَهُمۡۚ إِنَّ کَیۡدِی مَتِینٌ۴۵﴾ [القلم: ۴۴-۴۵]. «پس مرا با کسی که این سخن را دروغ می‌انگارد واگذار؛ به تدریج آنان را به طوری که متوجه نشوند به‌سوی عذاب …

خودنمایی و بی‌حجابی و برهنگی نخستین هدف ابلیس و ذریهٔ اوست: ﴿یَٰبَنِیٓ ءَادَمَ لَا یَفۡتِنَنَّکُمُ ٱلشَّیۡطَٰنُ کَمَآ أَخۡرَجَ أَبَوَیۡکُم مِّنَ ٱلۡجَنَّهِ یَنزِعُ عَنۡهُمَا لِبَاسَهُمَا لِیُرِیَهُمَا سَوۡءَٰتِهِمَآۚ﴾ [الأعراف: ۲۷] «ای فرزندان آدم شیطان شما را به فتنه نیندازد چنان‌که پدر و مادر شما را از بهشت بیرون راند و لباس‌شان را از آنان برکند تا عورت‌هایشان را بر آنان نمایان سازد…».

اهل سنت و جماعت، رهنمون جنبش های بزرگ نویسنده: محمد عبدالهادی مصری مترجم: ابوخالد عبدالله محمدی فرمت: word، PDF. صفحات: ۲۴۷               چکیده: نویسنده در این نوشته اصطلاحِ «اهل سنت و جماعت»، را به دقّت و ظرافت مورد بررسی قرار داده و تقریباً هر آن‌چه یک مسلمان موحّد در این راستا بدان نیاز دارد …