حقوق حیوانات
«قَدْ دَنَتْ مِنِّی الْجَنَّهُ، حَتَّی لَوِ اجْتَرَأْتُ عَلَیْهَا، لَجِئْتُکُمْ بِقِطَافٍ مِنْ قِطَافِهَا، وَدَنَتْ مِنِّی النَّارُ، حَتَّی قُلْتُ: أَیْ رَبِّ، وَأَنَا مَعَهُمْ؟ فَإِذَا امْرَأَهٌ ـ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ: تَخْدِشُهَا هِرَّهٌ قُلْتُ: «مَا شَأْنُ هَذِهِ؟» قَالُوا: حَبَسَتْهَا حَتَّی مَاتَتْ جُوعًا، لا أَطْعَمَتْهَا وَلا أَرْسَلَتْهَا تَأْکُلُ ـ قَالَ: حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ: «مِنْ خَشِیشِ أَوْ خَشَاشِ الأَرْضِ». (بخاری:۷۴۵)
از اسماء دختر ابوبکر صدیق رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود:
«بهشت چنان نزدیک من آمد که اگر بخود جرأت می دادم از میوه های آن برای شما می آوردم.
دوزخ نیز چنان نزدیک من آمد که با خود گفتم: خدایا ! مگر من هم از دوزخیانم؟
در آن اثنا، چشمم به زنی افتاد که گربه ای، چهره اش را می خراشید.
پرسیدم: این زن، چه کرده است؟ گفتند: گربه ای را در دنیا حبس کرده تا اینکه از گرسنگی مرده است. نه به او غذا داده و نه او را آزاد گذاشته تا از حشرات و چیزهای دیگر زمین، تغذیه کند».