مدارا نمودن با افراد شرور به منظور محفوظ ماندن از شرشان

حدیث عائشه رضی الله عنها، قالت: استأذن رجل على رسول الله صلى الله علیه وسلم، فقال: «ائذنوا له، بئس أخو العشیره، أو ابن العشیره» فلما دخل، ألان له الکلام. قلت: یا رسول الله! قلت الذی قلت، ثم ألنت له الکلام! قال: «أی عائشه! إن شر الناس من ترکه الناس أو ودعه الناس اتقاء فحشه» .

[ اللؤلؤ والمرجان : ١۶٧٢ ]

ترجمه : “عایشه رضی الله عنها می فرماید : شخصی از پیامبر صلی الله علیه وسلم اجازه ورود خواست،فرمودند :به او اجازه بدهید،ولی او از بدترین مردان قبیله است،وقتی آن مرد وارد شد پیامبر صلی الله علیه وسلم با ملایمت با او صحبت نمودند،عایشه می فرماید : گفتم : ای رسول خدا ! تو اول نسبت به او چنین گفتی،ولی بعدا با ملایمت با او صحبت فرمودی؟! فرمودند : ای عایشه ! بدترین مردم کسی است که مردم به خاطر در امان ماندن از شرش با او مدارا کنند.”

همچنین سیدنا ابو درداء رضی الله عنه می فرماید : «إنا لنکشر فی وجوه أقوام، وإن قلوبنا لتلعنهم».

[ صحیح البخاری : ۳۱/۸ ]

ترجمه : “ما در صورت افرادی لبخند می زنیم حال آنکه قلب هایمان آنان را نفرین می کند”.

مقاله پیشنهادی

ارتباط سنّت با قرآن کریم، به چهار صورت است (۳)

  ارتباط سنّت با قرآن کریم، به چهار صورت است (۳) سنّت احکامی را بیان …