(۱۰) وسیله برای تداوم کردارهای نیک پس از رمضان

پس از رمضان چه کنم؟ در ماه رمضان روی به سوی خدا داشتم… نوافل بیشتری را انجام می دادم… لذت عبادت کردن را چشیدم… و بیشتر به خواندن قرآن می پرداختم… در شرکت در نمازهای جماعت کوتاهی نمی نمودم… از نگاه کردن به آنچه خداوند نهی فرموده است دوری می کردم …

ولی بعد از رمضان آن لذتی را که در ماه رمضان از انجام عبادات می بردم  و اشتیاقی که به انجام عبادات داشتم را نمی یابم…

اکنون چقدر نمازهای جماعت صبح را ازدست می دهم… دست از بسیاری از نوافل و خواندن قرآن کشیدم …و و و

آیا این مشکل راه حل و درمانی هم دارد؟

در اینجا “۱۰” وسیله جهت تداوم اعمال نیک پس از رمضان برایت آماده نموده ام:

۱- نخست و پیش از هر چیز طلب یاری از خداوند عزوجل برای هدایت و استواری که خداوند دعای راسخان در علم را چنین ستوده است: { رَبَّنَا لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَهً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ}  یعنی: [مى‏گویند] پروردگارا پس از آنکه ما را هدایت کردى دلهایمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ارزانى دار که تو خود بخشایشگرى. (آل عمران:۴)

۲- افزودن بر همنشینی با صالحان و اشتیاق به شرکت در مجالس ذکر عمومی مانند سخنرانی ها و مخصوص همچون دیدارهای شخصی.

۳- کسب آگاهی در مورد زندگانی صالحان از طریق خواندن کتابها یا گوش دادن به نوارهای کاست و نیز سعی و کوشش در اطلاع یافتن از زندگانی صحابه کرام که بدون تردید همت و اراده را در درون انسان بیدار می کند.

۴- گوش سپردن بیشتر به نوارهای اسلامی موثر همچون خطبه ها و مواعظ و نیز بازدید گاه به گاه از محصولات سمعی و بصری اسلامی.

۵- شور و اشتیاق به انجام فرایض پنجگانه و به جای آوردن روزه های قضائی ماه رمضان. چون مسلماً پاداش بزرگی در عمل به فرائض وجود دارد.

۶- پافشاری بر انجام نوافل و سنت ها هرچند اندک ولی با میل باطنی. چون محبوب ترین کارها نزد خداوند “پیوسته ترین آنها اگرچه اندک شان” می باشد:  « أدومه وإن قل  »حدیث رسول خدا صلى الله علیه وسلم.

۷- آغاز نمودن حفظ قرآن و پایبندی بر تلاوت آن و سعی در خواندن آنچه حفظ نموده ای در نمازهایت.

۸- افزودن بر ذکر خداوند و استغفار که البته کاری است آسان با بهره ی بسیار، و بر ایمان و باور افزوده و قلب را قوی می دارد.

۹- تا می توانی بپرهیز و فاصله بگیر از تباه گران قلب و دلت: از همنشینان بد و دستگاههای تلویزیون و ماهواره و گوش سپردن به آواز و رقص گرفته تا تماشای مجله های عریان.

۱۰- و دست آخر برادر عزیز توبه ای سریع را پیشنهاد می کنم، توبه ای نصوح و برگشت ناپذیر به اذن خداوندی که از بازگشت بنده اش بسیار شادمان می شود.

برادر  گرامی از آنانی مباش که جز در ماه رمضان خدا را نمی شناسند و پیشینیان در مورد آن ها گفته اند: “تباه و بیچاره آن قومی که جز در رمضان خدا را نشناسند.”

ای دوست تا رمضانی دیگر بدرود و با سلامتی و دوری از گزند و پایدار بر دین خدای انشاءالله.

نویسنده: عبد الله بن جبرین
ترجمه: مسعود

مقاله پیشنهادی

هرکس که یک جنگجو در راه خدا را آماده سازد در واقع او هم جنگیده است

جماعت محدثان مگر ابن ماجه از زید بن خالد جهنی روایت کرده‌اند که پیامبر صلی …