مطلبی که می خوانید نگاهی است اجمالی به کتاب جنجالی محمد تیجانی سماوی تحت عنوان "ثم اهتدیت". در این مطلب بیشتر به منهج و روش کلی تیجانی در کتابش پرداخته‏ ام و آن را با ذکر مثال‏هایی روشن ساخته‏ام. لازم به یادآوری است که برای فهم بهتر این مطلب، باید کتاب را ابتدا مطالعه نمود. امیدوارم خداوند این پژوهش را در میزان حسنات این بنده گنهکارش قرار داده و او را در روز حساب با گروه رستگاران، محشور نماید.

موضوع کتاب آنگاه هدایت شدم درباره چگونگی تحول و تغییر شخصی بنام محمد تیجانی سماوی از مذهب اهل سنت به مذهب تشیع است. نویسنده ادعا می کند که از علمای اهل سنت و محققین شناخته شده آنان بوده و سپس با تحقیق در مذهب تشیع متوجه حقانیت آنان گردیده و به مذهب اهل بیت گرویده است. در کتاب، ابتدا شرح حال نویسنده را قبل از تشیع می خوانیم و سپس سیر تحول و تغییر او به مذهب تشیع توسط خود او توضیح داده می شود. در مورد علل اقتناع او به مذهب تشیع و اختلافات دو مذهب توضیحاتی داده شده و اغلب مناقشات و مسائل اصلی مورد اختلاف بین شیعه و سنی بررسی شده است. نویسنده در بخشهای مختلفی از کتاب بر منصف بودن و بی طرفی خود در بحث تاکید می کند و همه را به تبعیت از چنین روشی دعوت می نماید. در ادامه خواهیم دید میزان التزام او به چنین روشی در چه حدی است.

این مطلب در پنج بخش شامل:

1- عدم صداقت تیجانی در نقل از کتب و مستندات

2- قدرت و توان علمی تیجانی در زمینه علوم شرعی

3- واقعیت مذهب تیجانی

4- شیوه نقل داستان توسط تیجانی

5- لطیفه هایی از آنگاه هدایت شدم

تفکیک شده و در هر بخش با ذکر مثال هایی به تشریح موضوع پرداخته شده است:

بسم الله الرحمن الرحیم.

در این نوشتار تلاش خواهم کرد تا حد امکان به اختصار به این سوال بپردازم که آیا حدیث حجت است؟

عمده اشکال و ایراد کسانی که حدیث را حجت نمی دانند می تواند در دو مسئله خلاصه شود:

1. حدیث حجت نیست زیرا دلیلی برای حجت بودن آن وجود ندارد و در دین اسلام نیازی به اطاعت از دستورات و تشریع رسول الله صلی الله علیه و سلم نیست.

2. احادیث به شکل صحیح به ما نرسیده است و آنچه در اختیار ماست تحریف شده و تغییر یافته است و تضمینی وجود ندارد که گفته های رسول الله صلی الله علیه و سلم باشد.

این دو اشکال را در دو مبحث می توان بررسی نمود:

ارکان ایمان نزد اهل سنت و جماعت بر اساس حدیثی است که در آن رسول الله صلی الله و علیه و سلم ایمان را اینگونه تعریف کرده اند :

(( أن تؤمن بالله و ملائكته و كتبه و رسله و اليوم الآخر و تؤمن بالقدر خيره و شره )) . صحيح بخاری : حدیث   4499 , وصحیح مسلم : حدیث 102 .

همانگونه که در این حدیث بیان شده ارکان ایمان عبارتند از : ایمان به الله , ملائکه , کتابهای آسمانی , پیامبران , روز قیامت , و قضا و قدر , که هر یک از فقرات مذکور در برگیرنده ی مسایل متعددی می باشد که ان شاء الله به تفصیل ذکر خواهد شد .

اصطلاح اهل سنت و جماعت از دو بخش تشکیل شده است , بخش اول آن ( اهل سنت ) دلالت بر پیروی و اطاعت از سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم , و بخش دوم ( جماعت ) دلالت بر منسجم بودن و عدم تفرقه می دهد .

اهل سنت در عقیده و عمل پیرو قرآن و سنت پیامبر صلی الله و علیه و سلم بوده و با هر گونه بدعت و نو آوری در دین شدیداَ مخالفت می کنند .

اسمهای دیگری نیز بر اهل سنت اطلاق می شود که عبارتند از : سلفی , اهل اثر , اهل حدیث , الطائفه المنصوره , و الفرقه الناجیه  .