اقوال سلف صالح

بر قلب دو واجب می‌باشد و جز با آن دو، مؤمن نمی‌شود

ابن قیم می‌گوید: گفتند: بر قلب دو واجب می‌باشد و جز با آن دو، مؤمن نمی‌شود، واجب (اول) معرفت و علم داشتن، و واجب (دوم) حبّ و انقیاد و تسلیم گشتن. پس همانطور که مؤمن نمی‌شود اگر واجب علم و اعتقاد را با خود نیاورد، به همان شکل مؤمن نمی‌شود اگر واجب حب و انقیاد و تسلیم شدن را نیاورد؛ …

بیشتر بخوانید »

ایمان بدون عمل

شیخ الإسلام می‌گوید: و اگر بالفرض قومی ‌می‌بود که به پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌گفتند: ما با قلب‌هایمان بدون شک کردنی، به آنچه که برای ما آورده‌ای ایمان می‌آوریم و با زبان‌هایمان به شهادتین اقرار می‌کنیم، جز اینکه از تو در هیچ چیزی از آنچه که به آن امر کرده‌ای و از آنچه که از آن نهی کرده‌ای اطاعت …

بیشتر بخوانید »

اعتقاد توحید بدون نطق کردن نفع نمی‌رساند و نه نطق کردن بدون اعتقاد نفع می‌رساند

و امام نووی در تعلیق بر حدیث: «اذهب بنعلی هاتین فمن لقیت من وراء هذا الحائط یتشهد أن لا إله إلا الله مستیقناً بها قلبه فبشره بالجنه»؛ «(خطاب به ابوهریره) با این دو کفش من برو و هرکسی را بیرون این باغ دیدی و او به یگانگی معبود گواهی دهد و قلباً اطمینان داشته باشد، او را به بهشت بشارت …

بیشتر بخوانید »

کسی از عذاب خداوند نجات نمی‌‌یابد، مگر کسی که دینش و عبادتش و دعایش را برای خداوند خالص گردانده باشد

ابن تیمیّه می‌‌گوید: «فلا ینجون من عذاب الله إلا من أخلص لله دینه وعبادته ودعاه مخلصاً له الدین. ومن لم یشرک به ولم یعبده فهو معطل عن عبادته وعباده غیره کفرعون وأمثاله فهو أسوأ حالاً من المشرک. فلا بد من عباده الله وحده وهو واجب على کل أحد فلا یسقط عن أحد البته، وهو الإسلام العام الذی لا یقبل الله …

بیشتر بخوانید »

آیه میثاق

حافظ ابن حجر می‌گوید: عیاض می‌گوید: و به این آیه اشاره می‌کند: ﴿وَإِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِن بَنِی آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ [اعراف: ۱۷۲] «و (به یاد بیاور) هنگامی‌که پروردگارت از پشت‌های فرزندان آدم، ذریۀ آن‌ها را بر گرفت». می‌گوید: «این میثاقی است که در پشت آدم از آن‌ها گرفت، پس هرکس به آن وفا کند بعد از آنکه در دنیا …

بیشتر بخوانید »

خداوند سبحان بر علیه مشرکان با اقرارشان به توحید ربوبیت، برای بطلان مذهبشان استدلال می‌کند

محمد بن عبد الوهاب می‌گوید: «و خداوند سبحان بر علیه آن‌ها با اقرارشان به توحید ربوبیت، برای بطلان مذهبشان استدلال می‌کند. برای اینکه اگر خداوند، مدبّرِ یکتا باشد و همه‌ی مخلوقات به غیر او، صاحب مثقال ذره‌ای هم نباشند، پس چگونه او را و همراه او غیر او را به فریاد می‌خوانند؟ در حالی که به آن (توحبید ربوبیت) اقرار …

بیشتر بخوانید »

اقرار به توحید ربوبیت لازمه‌ی اقرار به توحید الوهیت می‌باشد

ابن القیم می‌گوید: «الوهیتی که رسولان، امّت‌هایشان را به وسیله‌ی آن به سوی توحید پروردگار دعوت می‌کردند، آن، عبادت کردن و بندگی کردن است. و از لوازم آن، توحید ربوبیت است که مشرکان به آن اقرار می‌کردند، پس خداوند بر با آن بر علیه آن‌ها احتجاج کرد که اقرار به آن (توحید ربوبیت) لازمه‌ی اقرار به توحید الوهیت می‌باشد».[۱] [۱]– …

بیشتر بخوانید »

فرق توحید الوهیت با توحید ربوبیت

ابن تیمیّه می‌گوید: «و این توحید (یعنی توحید الوهیت) فرق بین موحّدین و مشرکین است و به خاطر آن است که جزاء و ثواب در دنیا و آخرت واقع می‌شود. پس هرکس توحید الوهیت را نداشته باشد، از مشرکین جاودانه (در جهنم) خواهد بود. چراکه خداوند شرک به خود را نمی‌بخشد و پایین تر از آن را برای هر کس …

بیشتر بخوانید »

هر فرزندی بر فطرت به دنیا می‌آید، پس پدر و مادرش او را یهودی یا نصرانی یا مجوسی بار می‌آورند

ابن تیمیّه می‌گوید: «این سخن رسول خدا صلی الله علیه وسلم که می‌فرماید: «کل مولود یولد على الفطره فأبواه یهودانه أو ینصرانه أو یمجسانه»؛ «هر فرزندی بر فطرت به دنیا می‌آید، پس پدر و مادرش او را یهودی یا نصرانی یا مجوسی بار می‌آورند»، پس صواب این است که آن، فطرت خداوند است که مردم را بر آن آفریده است …

بیشتر بخوانید »

برای احدی از خلق عذری در جهلش به شناخت خالقش وجود ندارد

صاحب بدائع الصنائع می‌گوید: ابو یوسف از ابو حنیفه رحمه‌الله روایت کرده این عبارت را که می‌گوید: «کان أبو حنیفه رضی الله عنه یقول: لا عذر لأحد من الخلق فی جهله معرفه خالقه لأن الواجب على جمیع الخلق معرفه الرب –سبحانه وتعالى- وتوحیده لما یرى من خلق السموات والأرض وخلق نفسه وسائر ما خلق الله –سبحانه وتعالى- فأما الفرائض فمن …

بیشتر بخوانید »

جهل به فرائض قبل از نزول آن کفر نیست

ابن تیمیّه به نقل از محمد بن نصر المروزی می‌گوید: «ولما کان العلم بالله إیماناً والجهل به کفراً، وکان العمل بالفرائض إیماناً والجهل بها قبل نزولها لیس بکفر، لأن أصحاب رسول الله، صلى الله علیه وسلم، قد أقروا بالله أول ما بعث الله رسوله، صلى الله علیه وسلم، إلیهم ولم یعلموا الفرائض التی افترضت علیهم بعد ذلک، فلم یکن جهلهم …

بیشتر بخوانید »

کسی که شرک انجام دهد کافر می شود

امام ابو بطین می‌گوید (بعد از اینکه از شیخ الإسلام ابن تیمیّه نقل می‌کند که می‌گوید: «إن من فعل الشرک فهو مشرک یستتاب فإن تاب وإلا قتل»؛ «همانا هر کس فعل شرک انجام دهد پس او مشرک است و توبه داده می‌شود پس اگر توبه کرد؛ وگرنه کشته می‌شود») می‌گوید: «فقد جزم –رحمه‌الله- فی مواضع کثیره تکفر من فعل ما …

بیشتر بخوانید »

عقلم متحیر می‌گردد

  عطاء خراسانی رحمه الله روایت می‌کند: یکی از بانوان بیت المقدس عبادت‌گزار بسیار بزرگی بود، وهب بن منبه رحمه الله با مشاهده کردن وی می‌فرماید: شما هنگام عبادت دچار تحمل مشکلات و سختی‌های فراوانی می‌شوی، آن بانو در پاسخ گفت: برخی از تصورات و خیالات مرا ناراحت می‌کنند. هنگامی‌که وهب بن منبه خواست از این خیالات مطلع گردد، آن بانو …

بیشتر بخوانید »

تصور لذتش، احساس زخم را از بین برده

  موفقه (رحمها الله) از بانوان موصل نسبت به ارشادات رسول الله صلی الله علیه وسلم آن‌چنان باوری داشت که یک دفعه در مسیر راه پایش طوری به زمین خورد که یکی از ناخن‌های پایش افتاد، با پیش آمدن این واقعه لبخندی زد، مردم حیران شدند، از این‌که پایش زخمی گردیده باز هم می‌خندد. موفقه (رحمها الله) در پاسخ گفت: …

بیشتر بخوانید »

نسبت به چیزهای زودگذر غمگین مباش

  ابوعبدالرحمن محمد بن حسین رحمه الله می‌فرماید: بانویی به نام عایشه عبادت‌گزار بسیار بزرگی بود، دخترش را مورد خطاب قرار داده این‌چنین می‌گفت: نسبت به آن چیزی که فنا می‌شود (از بین می‌رود) خوشحال، و در صورت از بین رفتنش غمگین مباش. در اطاعت و بندگی الله، احساس خوشحالی بکن و از این‌که (خدای ناخواسته) از نگاه و توجهات …

بیشتر بخوانید »

هر چیزی که از یاد خدا غافل کند، مهلک است

  سعد بن عطاء رحمه الله می‌فرماید: در بصره بانویی زندگی می‌کرد که مدام در یاد و بندگی الله مشغول بود و همیشه می‌گفت: هر آن چیزی که انسان را از یاد خدا غافل کند، مهلک می‌باشد[۱]. [۱]– صفه الصفوه از جوزی ج ۴ ص ۱۰۲٫

بیشتر بخوانید »

سخت بودن سکرات موت

  عثمان بن سوداء رحمه الله می‌فرماید: مادرم بسیار عبادت‌گزار بود، شب و روزش را در ذکر و یاد الهی می‌گذراند، یک دفعه در حضورش بودم، دیدم دست‌هایش را به طرف آسمان بلند کرده این‌چنین می‌گوید: ای مولایم، هنگام وفات شرمنده‌ام مکن، در قبر اسباب وحشت و ناامیدی را برایم فراهم نفرما. بعد از این‌که مادرم درگشت، شبی وی را …

بیشتر بخوانید »

پادشاه بودن قلب

  حضرت ام طلق (رحمها الله) از زمرۀ بانوان عبادت‌گزار بود و نسبت به نماز اشتیاق فراوانی داشت، محمد بن سنان باهلی رحمه الله به روایت از شعبه بن دخان رحمه الله بیان می‌کند که ام طلق (رحمها الله) در طول شبانه‌روز، چهارصد رکعت نفل می‌خواند و در همین ضمن قرآن مجید را هم تلاوت می‌نمود. یک دفعه ام طلق (رحمها …

بیشتر بخوانید »

معلوم می‌گردد با دنیا محبت فراوانی داری

  شخصی در خدمت حضرت رابعه بصریه (رحمها الله) حاضر شده شروع نمود به بد و بیراه گفتن دنیا، حضرت رابعه بصریه (رحمها الله) فرمود: از برای خدا دوباره به این‌جا تشریف نیاوری، معلوم می‌گردد با دنیا محبت فراوانی داری، به همین خاطر آن را بسیار یاد می‌کنی. معلوم می‌گردد این‌گونه برخورد با دنیا بیانگر محبت زیاد با دنیا می‌باشد، …

بیشتر بخوانید »

چگونه می‌توانم بخوابم

  روح بن سلمه رحمه الله می‌فرماید: یک دفعه از عفیره عابده (رحمها الله) جویا شدم و به او گفتم: به من اطلاع رسیده شب‌ها نمی‌خوابی؟! با شنیدن این سخن فوراً به گریه افتاد و این‌چنین گفت: می‌خواهم بخوابم، اما خود شما بگوئید آخر چگونه می‌توانم بخوابم، حال آن‌که دو فرشته نگهبان در طول شب و روز از انسان جدا …

بیشتر بخوانید »

تذکرۀ موت مرا از خوابیدن باز می‌دارد

  رجاء بن مسلم رحمه الله می‌فرماید: اشتیاق و معیار بندگی بانویی به نام عجرده عمیه (رحمها الله) به حدی رسیده بود که تمام شب را در عبادت می‌گذراند، و هنگام سحر می‌گفت: پرودرگارا، عبادت‌گزاران تمام شب را در عبادت و بندگی تو می‌گذرانند، ای خدایا، مرا نیز از همان بندگان مقرب و مقبول خویش قرار بده که به دنبال …

بیشتر بخوانید »

همیشه در پی فراگیری علم باش

  وکیع رحمه الله می‌گوید: مادر حضرت سفیان رحمه الله به وی می‌گفت: ای سفیان، همیشه در پی فراگیری علم باش و در این‌مورد هیچ‌گونه سهل‌انگاری و کوتاهی نکن، مخارج تحصیلی‌ات را از بافتن پارچه و غیره تأمین می‌کنم. یک دفعه دیگر این‌چنین گفت: ای سفیان، هرگاه ده حرف را فراگرفتی به خودت بنگر که آیا در وقار و بردباری خویش …

بیشتر بخوانید »

گفتار کم بهتر از بسیار گفتن است

  نوح بن اسود رحمه الله می‌گوید: در بغداد بانوی متدین و عبادت‌گزار مشهوری بود، در مجالس ابو عبدالله براقی رحمه الله حاضر می‌شد و از مواعظ و ارشادات ایشان بهره می‌گرفت، لیکن همیشه خاموش بود. نوح بن اسود رحمه الله می‌فرماید: روزی از او پرسیدم: چرا همیشه خاموش هستی و در مورد هیچ مسئله‌ای سؤالی نمی‌کنی؟ در پاسخ گفت: گفتار کم …

بیشتر بخوانید »

در هر چیزی عبادت را جستجو نمودم

  خدیجه‌ ام محمد، از بانوان بزرگوار عهد خودشان بود. عون بن عبدالله رحمه الله می‌فرماید: به خاطر یادآوری ذکر قیامت، یاد و ذکر خداوندی، در مجلس‌های وی شرکت می‌جستیم، یک دفعه به ایشان گفتیم: شاید حضور طولانی ما موجب ناراحتی گردیده، در پاسخ فرمودند: این‌طور نیست زیرا در هر چیزی عبادت را جستجو می‌کنم، همین مجالس هرچه بیشتر موجب …

بیشتر بخوانید »

سبب افزایش مرتبۀ معنویت و کمالات

  ابواسحاق طبری روایت می‌کند: شخصی به نام احمد بن سلمان رحمه الله در عصر خودش از عباد بزرگ بود، طبری در شرح حال این بزرگوار می‌فرماید: احمد بن سلمان رحمه الله عموماً روزها را روزه می‌گرفت، با یک قرص نان افطار می‌نمود و قطعه‌ای از همین نان را جدا می‌کرد، زیرا در روز جمعه یک قرص کامل نان را …

بیشتر بخوانید »

پاسخ به نامۀ هارون الرشید

  بغداد (دار الخلافه) به خوبی مزین و آراسته شده است، هارون الرشید (خلیفه وقت) بر مسند خلافت جلوه‌افروز است، در هر کجای پایتخت، مجالس عیش و سرگرمی‌ها و جشن و سرور برپا است، میزگردها و نشست‌های علما و اندیشمندان و مجالس پرجوش و خروش مشاعره نیز منعقد گردیده، سپاس‌نامه‌ها، تقدیرنامه‌ها و مدال‌های اعزاز نیز در حال تقسیم شدن می‌باشند، …

بیشتر بخوانید »

دنیا را از خالقش هم تقاضا نکرده‌ام

  هشام بن عبدالمالک از خلفای بنی امیه جهت مراسم حج در مکه حضور دارد، روزی تصمیم گرفت تا داخل خانه کعبه برود، در داخل کعبه با حضرت سالم نوۀ حضرت عمرس برخورد نمود. خلیفه به ایشان فرمودند که ای حضرت، موقع خدمت عنایت فرمائید و دستوری بدهید تا شرف اجرایش را حاصل کنم. حضرت سالم رحمه الله فرمود: در خانۀ …

بیشتر بخوانید »

رویاروئی سفیان با مهدی (خلیفه عباسی)

  حضرت سفیان ثوری از رفتن به دربار شاهان و امیران، به شدت امتناع می‌ورزید، یک دفعه به دربار مهدی فراخوانده شد. هنگام حضور در مجلس، آداب رسمی در حضور پادشاهان را مراعات ننمود، مهدی به عنوان شوخی گفت: خودتان را از ما بسیار دور نگه می‌داری، فکر می‌کنید نمی‌توانم به شما گزند و یا آسیبی برسانم؟ اکنون در اختیار …

بیشتر بخوانید »

عاقبت شهادت

  احمد بن نصر رحمه الله از علمای مشهور دوران خودش بشمار می‌رفت، واثق (خلیفۀ عباسی) وی را به خاطر انکار عقیده خلق قرآن در حضور عموم مردم به شهادت رساند. ابراهیم بن اسماعیل می‌فرماید: مردمان بعد از شهادتش مشاهده نمودند که دارد قرآن مجید را تلاوت می‌فرماید. من (ابراهیم بن اسماعیل) هم در پی این شدم تا این صحنه را …

بیشتر بخوانید »

پاسخ دادن غلام

  حضرت ابراهیم بن المهلب رحمه الله می‌فرماید: یک دفعه غلامی را در بیابان دیدم که مشغول خواندن نماز بود، همانجا ایستادم تا ببینم برای چه و به چه هدفی در این صحرا نماز می‌خواند، وقتی از خواندن نماز فارغ شد از او پرسیدم: آیا در این بیابان همدم و مونسی داری؟ گفت: آری، دوباره پرسیدم: آیا زادراه و توشه‌ای به …

بیشتر بخوانید »

بیماری‌ها موجب آگاهی غافلانند

  محمد بن سلام رحمه الله از علمای طراز اول عصرش بشمار می‌رفت. از بین تألیفات و تصنیفات‌شان، کتاب «طبقات الشعراء» در فن شعر و شاعری بسیار مشهور می‌باشد، امام احمد بن حنبل رحمه الله از شاگردان برومند این شخصیت بزرگوار بودند، حسین بن فهم رحمه الله از شاگردان ایشان می‌فرماید: یک مرتبه محمد بن سلام به عنوان میهمان به نزد ما تشریف …

بیشتر بخوانید »

پند و اندرز حضرت علی رضی الله عنه

  حضرت علی رضی الله عنه به کسانی که با ایشان ملاقات می‌کردند، آنان را به موارد زیر توصیه می‌فرمود: در دنیا از گناهانت بترس. بغیر از خدا با کسی دیگر پیمان دوستی برقرار نکن. نسبت به فراگیری چیزی که از آن آگاهی نداری احساس شرمندگی نکن. اگر نسبت به چیزی که از آن آگاهی نداری از تو سوالی شد، …

بیشتر بخوانید »

عاقبت از خودگذشتگی

  علامه واقدی رحمه الله (از محدثین و مؤرخین بزرگ) می‌فرماید: دو دوست داشتم که یکی هاشمی تبار بود. به هر حال یک دفعه بنابر یک سری مشکلات، دچار بحران مالی شدیم. روزی همسرم به من گفت: ما و شما هر طور شده، می‌توانیم در مقابل این بحران‌ها ایستادگی نمائیم، اما اکنون عید به سر رسیده، بچه‌های همسایه‌ها لباس‌های نو می‌پوشند …

بیشتر بخوانید »

بهتربودن آخرت نسبت به دنیا

  حضرت منذر بن سعید رحمه الله در اجرای امور دینی بسیار سختگیر بود. ناصر بالله (خلیفه عباسی) احترام ایشان را بجای می‌آورد، با توجه به این احیاناً اگر از ناحیۀ خلیفه نسبت به اجرای امور دینی کوتاهی صورت می‌گرفت فوراً وی را سرزنش نموده و مورد تنبیه و بازخواست قرار می‌داد. هنگامی که خلیفه قصر «زهراء» را تعمیر نمود. حضرت …

بیشتر بخوانید »

پند و اندرز ابن سماک رحمه الله به هارون رحمه الله

  یک دفعه ابن سماک رحمه الله پیش هارون رحمه الله نشسته بود، در همین ضمن هارون الرشید تقاضای آب نوشیدن نمود، بعد از اینکه خدمتگذار آب را آورد، ابن سماک رو به هارون کرده گفت: ای امیرالمؤمنین، قبل از اینکه این آب را بنوشید به این سؤال پاسخ دهید که اگر این آب را به شما ندهند، به چقدر حاضری که …

بیشتر بخوانید »

ارزش دنیا در پیش حضرت علی

  حضرت ضراره بن ضمره به دستور حضرت معاویه ضی الله عنه شمه‌ای از حالات حضرت علی ضی الله عنه را این‌چنین بیان فرمود: «ای امیرالمؤمنین، حضرت علی دنیا و عظمتش را به دیدۀ حقارت می‌نگریست، با تاریکی شب انس و الفت برقرار کرده بود، همیشه لباس‌های درشت می‌پوشید و غذاهای ساده تناول می‌فرمود. در اواخر شب می‌دیدم که محاسن خویش را …

بیشتر بخوانید »

امکان دارد قیامت نزدیک باشد

  یک دفعه ابو حازم رحمه الله در محضر حضرت عمر بن عبدالعزیز رحمه الله حضور داشت، حضرت عمر بن عبدالعزیز از این بزرگوار خواستار پند و اندرزی شد. ابوحازم رحمه الله فرمود: «ای خلیفه، دراز بکش و بیندیش که مرگ بر بالینت سایه افکنده و از خودت بپرس که در این وقت چه چیزی را بیشتر می‌خواهی، لذا همان چیز را …

بیشتر بخوانید »

خزانۀ قناعت پایانی ندارد

  مجالس موعظۀ حضرت شیخ عبدالقادر گیلانی رحمه الله در راستای پذیرش معنویت آنچنان مؤثر می‌بود که بر قلب‌های مرده، روح مسیحائی دمیده می‌شد، اکنون به چند گفتار از این شیخ بزرگوار رحمه الله توجه بفرمائید: بیدار شدنت را برای بعد از مرگ مگذار، زیرا بیداری آن وقت سودی نخواهد داشت، این حقیقت را همیشه بپذیر که آخرین روز همین امروز …

بیشتر بخوانید »

عبدالله بن مبارک پاسخ می‌دهد

  سلیمان بن داوود رحمه الله می‌فرماید: از حضرت عبدالله بن مبارک رحمه الله پرسیدم: در دنیا چه کسانی از اهل کار و صلاحیت واقعی هستند؟ فرمود: علما. سلیمان بن داوود دوباره پرسید: پادشاهان و امیران روی زمین چه کسانی هستند؟ فرمود: قدرت و حکومت از آنِ زاهدان (پرهیزگاران) است. نعیم بن حماد رحمه الله می‌فرماید: حضرت عبدالله بن مبارک رحمه الله هرگاه …

بیشتر بخوانید »

امام احمد بن حنبل رحمه الله در دربار خلافت

  در حضور معتصم (از خلفای بنی عباس) یک شخص زندانی که در زنجیر بسته شده بود را آوردند[۱]. خلیفه و آن دسته از علمائی که دارای طرز تفکر اعتزالی بودند، در پی این بودند تا امام به هر صورت ممکن نظریۀ مخلوق بودن قرآن را بپذیرد. اما آن امام بزرگوار و مجاهد با آواز بلند این چنین می‌فرمود: «أعطونی …

بیشتر بخوانید »

هر چیزی زکات دارد

  جمعی از بزرگان با ارسال نامه‌ای به محضر امیرالمؤمنین حضرت عمر بن عبدالعزیز رحمه الله خواستار پند و اندرز شدند. حضرت عمر بن عبدالعزیز رحمه الله در پاسخ نامه آنان فرمود: این واقعیت را بپذیرید که طالب دنیا هرگز دوستدار شما نمی‌باشد، و آن کسی که در فکر آخرت باشد همنشینی شما را نمی‌تواند برگزیند. بنابراین هر وقت خواهشات خویش …

بیشتر بخوانید »

پیشوای ائمه حدیث

  یحیی بن معین رحمه الله از محدثین بسیار بزرگ هستند، چنانچه امام احمد بن حنبل رحمه الله در مورد ایشان می‌فرماید: از هر آن حدیثی که یحیی بن معین اطلاعی نداشته باشد، اینطور باید فهمید که آن حدیث پایه و اساس علمی ندارد. علی بن مدینی رحمه الله می‌فرماید: یحیی بن معین سرچشمۀ علم حدیث برای همۀ ائمۀ علم حدیث می‌باشند. …

بیشتر بخوانید »

حق‌گوئی خالد بن یزید

  خالد بن یزید رحمه الله از علما و عرفای برجسته، که در علم حدیث مرتبۀ بسیار بلندی داشت تا جائی که امام زهری رحمه الله نیز از ایشان نقل روایت می‌نمود. در حق‌گوئی به غیر از خدا، از دیگران کوچک‌ترین ترس و واهمه‌ای نداشت. چنانچه عبدالملک بن مروان (از خلفای بنی‌امیه) را چندین مرتبه به خاطر ارتکاب اشتباهاتش مورد …

بیشتر بخوانید »

پند و اندرز حضرت یحیی بن معاذ

  یحیی بن معاذ  از بزرگان عهد خودشان بود، یک دفعه فرمود: «دنیا ویرانه‌ای است و از این دنیا همان قلبی ویرانه‌تر است که در پی آبادی دنیا باشد. آخرت محل آبادی است و در قبال آخرت همان قلبی آبادتر است که در فکر آبادانی آخرت باشد. برادر تو همان شخصی است که تو را از عیب‌هایت آگاه سازد و …

بیشتر بخوانید »

برآورده شدن سوگند انسان ژولیده

  حضرت حسن بصری می‌فرماید: در محله‌ای از محله‌های بصره آنچنان آتش‌سوزی رخ داد که به غیر از یک کپر، چیزی دیگر باقی نماند. والی بصره حضرت ابوموسی اشعریس بود، بعد از تحقیقات معلوم گردید که آن کپر متعلق به درویشی بود که در آن محل زندگی می‌نمود، چنانچه وی از خداوند این دعا را نموده بود که بر اثر …

بیشتر بخوانید »