پیامبران و علم غیب

پیامبران علیهم السلام نیز انسانند و غیب نمی دانند، علم غیب از خصائص خداوند است و نه از صفات انبیاء علیهم اسلام، زیرا آنان نیز مانند بقیه انسانها، انسانند که می خورند و می آشامند، و ازداوج می کنند، و می خوابند و مریض می شوند و خسته می شوند.

چنانکه خداوند متعال می فرماید:

(وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَکَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَیَأْکُلُونَ الطَّعَامَوَیَمْشُونَ فِی الْأَسْوَاق[۸۷])

«و پیش از تو رسولانی نفرستادیم مگر آنکه (آنها هم مانند همه) خوراک می خوردند و در بازارها راه می رفتند».

و می فرماید:

(وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلاً مِنْ قَبْلِکَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجاً وَذُرِّیَّهً[۸۸]).

« و به راستی پیش از تو رسولانی فرستاده ایم و برای آنان همسران و فرزندانی قرار دادیم».

پس انبیاء علیهم السلام نیز همانند دیگر انسانها غمگین می شوند، خوشحال می شوند، تلاش می کنند نشاط و حرکت دارند، فرق این است که آنانرا خداوند جهت تبلیغ دینش برگزیده است و از غیب جز همان قسمتی که خداوند آنانرا آگاه کند چیز دیگری نمی دانند. چنانکه می فرماید:

(عَالِمُ الْغَیْبِ فَلا یُظْهِرُ عَلَى غَیْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ یَسْلُکُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَداً[۸۹]).

« (پروردگارم ) دانای غیب است، و کسی را بر غیب خویش آگاه نمی سازد مگر کسانی از رسولانی را که خود بپسندد. که او پیشاپیش و پشت سر او نگهبانی رهسپار می کند».

و می فرماید:

(قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحَى إِلَیَّ أَنَّمَا إِلَهُکُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ [۹۰]).

«بگو: من فقط بشری مانند شما هستم که به من وحی می شود که معبودتان، معبودی یکتاست».

مقاله پیشنهادی

از تبلیغ مسیحیت تا دعوت اسلامی

اشاره: بین شک و یقین مسافتها فاصله وجود دارد اما بین خیر و شر فاصله، …